Aapjes, alcohol en watervallen

Na een ‘luxe’ nacht in Surin vertrekken we met een trein naar Khao Yai waar we vooral veel dingen zullen ondernemen. Inclusief de extra tripjes die we kunnen bijboeken. Leuk, lief en aardig maar ze zijn niet gratis en ik merk dat ik steeds vaker wat activiteiten moet afslaan. Een wijze les voor mij is geweest dat ik via deze organisatie nooit meer een trip boek. Er komen nog zo veel dingen bij kijken die me uiteindelijk een godsvermogen kosten terwijl je als backpacker zelf zijnde dit veel beter had kunnen uitstippelen. De kleine lettertjes van deze organisatie zijn oprecht heel klein.

In het National Park worden we met het ontvangst lekker gemaakt met alle wilde dieren die we gaan zien. Op dat moment best geloofwaardig aangezien er een aapje op de parkeerplaats rondloopt. We konden ongelooflijk mooie foto’s maken en de trekking door de jungle was super vet maar wilde dieren…? Ik denk dat we maximaal vijf apen hebben zien rondslingeren. Maaaaar, ik heb mezelf wel even een avonturier gevonden in die jungle.

In Kanchanaburi zijn we naar de Death Railway geweest en dat vond ik ontzettend interessant. Tijdens het bouwen van deze lijn zijn er ongelooflijk veel mensen gestorven. Wat me daar opviel is dat er mensen zijn die daar selfies op aan het schieten zijn. Wij moesten er een groepsfoto nemen en ik werd er een beetje naar van. Het voelt zo respectloos. Blijkbaar zijn er té veel mensen die daar geen enkele moeite mee hebben en ik vraag me af of ze überhaupt wel weten waar ze zijn.

Bier voor 1 euro 80 klinkt als muziek in de oren! We zijn ‘s avonds naar een bar gegaan en even had ik het idee dat ik in een aflevering van Geordie Shore beland was. Twerkende meiden op de grond, op de pooltafel en buckets vol drank. Na zo’n bucket geprobeerd te hebben toch maar overgestapt op bier. Goedkoper en een heel stuk lekkerder. Shotjes zijn hier zo’n 40 cent en geloof me, da’s heel verleidelijk. Verstandig genoeg ben ik op tijd terug gegaan naar het hotel, de volgende dag zouden we gaan kajakken… een kater inclusief zeeziek leek me niet de beste combinatie.

De laatste keer dat ik in zo’n kano stapte ben ik er ook uitgedonderd dus echt goede hoop had ik niet. Moet zeggen dat het heel goed ging! Kajakken klinkt overigens vet avontuurlijk maar het was een beetje kanoën op een open rivier. Geloof me, kanoën in de Biesbosch is een stuk spectaculairder. Daar heb je wel een minder mooi uitzicht. Mijn smetvrees wordt hier heerlijk op de proef gesteld en ik begin steeds makkelijker te worden met hoe snel je vies wordt, overmatig zweet en plakt van alle zonnebrand en muggenspray. Het is goed zo. Mijn haar zit negen van de tien keer in een knot en ‘s avonds draag ik zo nu en dan een beetje mascara. Het is heerlijk om je niet druk te hoeven maken om hoe je eruit ziet.

Op dag 11 gaan we naar de Erawan Watervallen en hier kijk ik zo naar uit. Met m’n camera om m’n nek voel ik me een typische toerist maar wat heb ik zin om foto’s te schieten. De klim is ontzettend zwaar en ik zweet op plekken waarvan ik niet wist dat ik daar kon zweten. We besluiten eerst door te klimmen voordat we een duik in het water nemen. Helaas ben ik afgehaakt bij waterval vijf van de zeven. Zoals velen van jullie al weten heb ik ongelooflijk last van hoogtevrees en naar boven is prima. Dat naar beneden is een dingetje. En een lekker wandelpad ligt er niet. Ik besluit mijn innerlijke fotograaf naar boven te halen en te genieten van de natuur. Hoe hard ik in Nederland nog riep geen ‘hippie’ te worden… geniet ik nu intens van alle rust en moois om me heen. Die ‘rehab’ grap van m’n tante is achteraf gezien niet eens zo misplaatst geweest. De verslaving die ik in Nederland heb om altijd maar door te willen gaan en altijd iets te doen te willen hebben laat me hier volledig koud. Niks doen en genieten van alles om me heen is goud.

’s Avonds hebben we heerlijk westers pizza gegeten. Die rijst en noodles komen best wel snel je neus uit. Daarna hebben we wat alcohol in de supermarkt gehaald (2 euro 10 voor 620 ml bier!!!) en zijn we met elkaar gaan chillen. Ideaal dit soort avonden.

Nu weer terug naar Bangkok voor drie dagen en dan twee weken genieten van de eilanden. Ik had niet verwacht dat de tijd zó snel zou gaan.

Thailand wat ben je mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *