Eilanden!

Na een busreis van acht uur en een boottocht van 4 uur (en wat tussenstops) zijn we eindelijk op Kho Pha Ngan. Het is er oprecht prachtig. Onze kamer heeft uitzicht op zee en we stappen letterlijk met onze voeten in het zand van het strand als we de deur uitlopen. Heerlijk!

Het blijft regenseizoen en we zitten op een eiland, iedere dag blijft daarom een verrassing wat het weer betreft. Echter mogen we niet klagen, het is er geweldig. Een wereld van verschil met de Nederlandse buien.

Op dag twee is de beruchte Full Moon Party. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het een beetje vond tegenvallen. Ja, het was ongelooflijk gezellig maar niet bijzonder. Ik vind Festival Zand in Almere bij 30 graden gezelliger. Het feest is gigantisch en strekt zich uit over een volledig strand. Tel daar zo’n 15.000 man bij op en een hoop liters alcohol. Perfecte basis voor een leuk feestje en dat was het ook. Alleen niet heel bijzonder.

Ik moet bekennen dat ik heel erg kan genieten van het geen plan hebben en wel zien wat ik ga doen. Normaal gesproken zou mijn inner-autist al overuren hebben gemaakt maar het gaat me allemaal goed af.

We hebben een eilandentour gedaan, zagen prachtige stranden en uitzichten en hebben vooral rustig aan gedaan. Eindelijk voelt het als vakantie.

De volgende en tevens de laatste stop in Thailand is Koh Tao. Hét duikerseiland van Thailand. Jammer voor mij zit er een buisje in m’n oor dat volgens de huisarts nog steeds niet goed genezen is dus onder water gaan is voor mij al een no-go. Wát een timing.

Voordat ik weg ging was het plan om tot begin januari weg te blijven. Ik had veel uitgestippeld en qua budget zou het zeker moeten lukken. In Australië zou ik een paar dagen gaan werken en vooral veel gaan touren. Zoals ik in mijn vorige blog al had gezegd; ik ben genoodzaakt plannen te wijzigen en ja, dat vind ik kut. Mijn omgeving minder, aangezien ik even een tussenstop in Nederland maak ;-). Het plan was om de feestdagen met mijn beste vriendinnetje in Australië te gaan vieren, mijn portemonnee vindt van niet en persoonlijk heb ik niet de behoefte om daar wekenlang keihard te werken om het alsnog te kunnen realiseren. Ik heb een jaar lang heel hard gewerkt en mezelf zo erg in het diepe gegooid met verschillende projecten dat ik amper tijd voor mezelf heb gehad.

Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik mijn omgeving teleur zou stellen door even terug te gaan naar Nederland. Nu weet ik wel beter, het is mijn reis en ik heb meer geleerd dan ooit. Wat een ander daarvan vindt kan me gestolen worden.

Na Bali staat Sydney op de planning en met de feestdagen ben ik gelukkig niet in Nederland. Met wat tussenstops in eigen land ga ik nog genieten van Egypte en Ghana. Vanaf maart zal ik toch echt weer aan de bak moeten…

Ik geniet intens van m’n eigen plan trekken, het tot rust komen en het idee hebben dat niets moet, alles mag. Die gedachtes blijf ik het komende half jaar nog wel even vasthouden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *