Zelfreflectie tot de max

Waar ik me in Thailand zo vreselijk kon storen aan die scooters die iedere 2 seconden langs je heen willen, zo vreemd is het om nu alleen maar paard en wagen te zien. Oh ja, en fietsen. De hele reis heb ik redelijk luxe geleefd en het valt me dan ook vies tegen als ik een heel stuk moet lopen inclusief backpack (en tig cadeautjes voor het thuisfront). Wat een ongelooflijke aansteller ben ik toch.

Gili is leuk! Veel feestjes, mooie stranden, prachtig helder water en lekker eten. Verwar dat lekkere eten niet met goed eten. Deze twee weken zijn echt een aanslag op m’n buik geweest. Ik mis andijviestamppot, spinazie met een eitje, boerenkool met worst en ga nog maar even door.

Als ik dan eindelijk die stomme wisselkoers onder de knie heb en al die bedragen begrijp is het eigenlijk alweer tijd om te gaan. De laatste dagen bestaan vooral uit heel veel alcohol en chillen en ik merk dat ik hier heel erg aan toe ben. Ik moest weg uit Nederland om even tot rust te komen en dat lukt niet. Ik blijf bezig met wat ik moet doen als ik terug kom en iedere dag is weer een gevecht met mezelf. Klote.

Dát ik tot rust moet komen is duidelijk en thank God staan er nog twee super leuke vakanties op de planning. Mijn perfectionisme neemt iedere dag de overhand. Nee, m’n haar zit al weken niet en make-up? Meer dan een mascaraborsteltje heb ik niet. M’n uiterlijk kan me gestolen worden en dat is al een hele grote stap in de goede richting.

Maar mentaal? Fucked. Ik was niet zo’n persoon die op reis ging om zichzelf te vinden. Maar het gebeurde wel. Ik ben nog steeds te veel bezig met wat alles en iedereen om mij heen er van vindt. Dat ik die drie maanden niet vol kan houden omdat ik te weinig geld heb gespaard? Oh dat zullen ze wel dom vinden. Dat ik het niet aan kan om fulltime in Australië te werken? Ja, ik ben volgens hen vast een zwakkeling.

Mijn lieve vriend die mij iedere dag probeert te overtuigen dat ik dit voor mezelf doe en niet voor anderen kan ondertussen een antwoordapparaat instellen met de standaard opmerkingen. Ik heb moeite met geloven als hij zegt dat hij trots is en dat hij het super vet vindt dat ik dit in m’n eentje doe. Ik vind mezelf een enorme loser dat ik eerder naar Nederland kom. Natuurlijk, genoeg mensen om me heen. M’n Engels is meer dan prima om te socializen maar eerlijk? Ik voel me hartstikke alleen. Ik zie de mooiste dingen en de enige manier waarop ik het kan delen met de mensen die ik lief heb is via een camera. Via social media en dat is ruk.

Of ik in Nederland dingen anders ga doen? Ja. Zeker. Ik heb een jaar lang mezelf helemaal kapot gewerkt, letterlijk en figuurlijk en dat merk ik nu. Ik was niet toe aan vakantie, ik was toe aan een enorme spiegel die ik mezelf moest voorhouden. Het afgelopen jaar zijn er mensen geweest die ontzettend met mij gespeeld hebben en waar ik ongelooflijk veel tijd en energie in heb gestoken. Alles wat ik deed was nooit goed genoeg en 2019 is daarom een enorme klap op m’n zelfvertrouwen geweest. Of ik nu al aan goede voornemens begin? Ja.

Deze reis heeft me laten inzien dat hoe klote het ook kan gaan, ik altijd op mezelf terug kan vallen. Ik heb super vette plannen voor het komende jaar en een fijne omgeving waarin ik die plannen kan gaan realiseren. Ik had het nodig om flink op m’n bek te gaan en mezelf tegen te komen want ik weet nu ergens echt wel dat ik meer dan genoeg heb aan mezelf. En beetje bij beetje begin ik dat ook steeds meer te geloven. Bevestiging bij anderen zoeken laat ik achter in fucking 2019.

Ik ga nog even genieten van Sydney en dan weer lekker terug naar m’n eigen bed en eigen douche. Het is meer dan prima zo want ík ben er blij mee. Ik heb dit mooi in m’n eentje gefixt en het was meer dan geweldig.

1 thought on “Zelfreflectie tot de max

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *